Leukocyten waarde bij mannen

De bepaling telt het aantal witte bloedcellen in een vaste hoeveelheid bloed, in x10^9/l. Bij het laboratorium dat de test uitvoert loopt het gebruikelijke bereik van 4,3 tot 10,0 x10^9/l. Andere laboratoria hanteren soms 4,0 tot 10,0 of 4,5 tot 11,0, dus lees uw eigen referentiekolom.

Een punt dat bij mannen vaak verwarring geeft: dit getal kent geen sekse-specifieke normaalwaarden. Bij hemoglobine en hematocriet liggen de mannenwaarden duidelijk hoger. Die gewoonte wordt onterecht doorgetrokken naar de leukocyten. Hier geldt voor beide hetzelfde bereik.

Het totaal bestaat uit vijf celtypen, en de verhouding daartussen draagt de eigenlijke informatie.

De voor deze doelgroep relevante beweging zit vrijwel altijd in de neutrofielen, omdat die het sterkst op cortisol en op lichamelijke belasting reageren. Wilt u zien of dat bij u speelt? Dan hebt u de leukocyten differentiatie nodig. Het totaal alleen laat het niet zien. Nuchter zijn is niet nodig.

Bij mannen die op kracht, energie en libido letten, komt dit getal meestal binnen als bijvangst van een breder panel. Toch is het de moeite waard het goed te lezen. Het reageert precies op de vier dingen die in deze groep het vaakst uit balans zijn.

De eerste is cortisol. Chronisch slaaptekort en aanhoudende werkstress houden de cortisoldruk hoog. Cortisol jaagt de neutrofielen omhoog en verlaagt tegelijk de lymfocyten. Een licht verhoogd totaal bij iemand die structureel te weinig slaapt, is vaak precies dat en niets anders. Dezelfde cortisoldruk is ook wat de testosteronhuishouding onder spanning zet, dus de twee bevindingen komen niet toevallig samen voor.

De tweede is de training zelf. Zware krachttraining geeft binnen minuten een stijging door demarginatie, met twee tot vier uur later een tweede, cortisol-gedreven piek. Prikt u de ochtend na een zware sessie, dan meet u die nasleep en niet uw uitgangswaarde.

De derde is roken, en dat is veruit de meest onderschatte. Rokers liggen structureel ongeveer 1 tot 1,5 x10^9/l hoger dan niet-rokers. Dat tilt een verder normale man al boven het referentiebereik. Zo begint een zoektocht naar een infectie die er niet is.

De vierde is uitdroging. Bij ingedikt bloed stijgen alle celgetallen tegelijk. Staan uw leukocyten, hemoglobine, hematocriet en trombocyten allemaal wat hoger, dan is hemoconcentratie de logische verklaring.

Wilt u weten of er werkelijk een ontstekingscomponent speelt, dan is CRP daarvoor de gerichtere maat. Het leukocytengetal alleen kan die vraag niet beantwoorden, hoe verleidelijk dat ook is.

Plan de afname op een moment dat uw normale toestand weergeeft, niet uw zwaarste week. Concreet: in de ochtend, na minstens één rustdag, en niet binnen 24 uur na een zware kracht- of intervalsessie.

Houd het tijdstip constant. Leukocyten liggen 's ochtends lager dan later op de dag. Wie twee uitslagen naast elkaar wil leggen, prikt beide keren rond hetzelfde uur.

Drink normaal in de uren ervoor, zodat u niet vooral uw vochttekort meet. Nuchter zijn hoeft niet voor deze bepaling. Zij wordt vaak samen met glucose of een lipidenpanel aangevraagd, waarvoor dat soms wel geldt.

Meld het als u rookt. Doe dat ook als u dat als vanzelfsprekend beschouwt, want zonder die informatie ziet een normale rokersuitslag er verhoogd uit. Meld eveneens het gebruik van corticosteroïden, bijvoorbeeld bij een blessure of astma.

Vraag de differentiatie altijd mee aan. Bij deze doelgroep zit de beweging vrijwel altijd in de neutrofielen, en dat ziet u niet aan het totaal. Speelt vermoeidheid of een vermoeden van ontsteking, neem dan CRP mee. Was een eerdere waarde afwijkend, herhaal dan na twee tot vier weken op een rustmoment.