Bezinking waarde: wat het tempoverschil met de CRP zegt

De bepaling meet de snelheid waarmee rode bloedcellen in een uur uitzakken, meestal volgens Westergren. Het buisje staat rechtop en de uitslag is de kolom plasma bovenin, in millimeter per uur.

Het onderliggende verschijnsel heet rouleauxvorming. Rode bloedcellen stoten elkaar normaal licht af en blijven daardoor los. Bepaalde eiwitten in het bloed neutraliseren die lading. De cellen schuiven daarna op elkaar en kunnen sneller naar beneden zakken.

Fibrinogeen en immuunglobulinen doen vrijwel al het werk. Het eerste komt binnen dagen op gang, het tweede over weken. Beide horen bij de reactie op ontstekingen en infecties, en geen van beide is de ontsteking zelf.

Er is een tweede factor die de uitslag stuurt en die weinig mensen kennen. Ook het aantal rode bloedcellen stuurt de snelheid van het zakken. Minder cellen betekent minder onderlinge hinder, dus een hogere uitslag.

De normale waarden hieronder zijn bovengrenzen, met de leeftijdsvuistregel ernaast.

Op 50-jarige leeftijd komt de vuistregel voor een man op 25 uit. Zijn uitslag hanteert nog steeds 15 als grens. Laboratoria verschillen bovendien onderling, dus lees de grenzen op uw eigen uitslag.

Uw huisarts vraagt deze waarde vrijwel altijd samen met de C-reactief proteïne (CRP) aan. Dat is bewust en het is geen dubbele bepaling.

Het tempoverschil is de reden. De CRP reageert binnen uren en normaliseert binnen dagen. De bezinking klimt over dagen en zakt pas over weken.

De halfwaardetijd van fibrinogeen ligt rond de vier dagen. Immuunglobulinen blijven nog veel langer aanwezig.

Dat verschil is precies de informatie. Een snelle en een trage marker naast elkaar plaatsen een gebeurtenis in de tijd. Eén waarde alleen kan dat niet.

Is alleen de CRP verhoogd, dan speelt er iets recents. Zijn beide verhoogd, dan loopt er iets dat al weken duurt. Is alleen de bezinking verhoogd, dan is er meestal iets afgelopen waar de bezinking nog van naloopt.

Er is één beperking die u serieus moet nemen. De uitslag stijgt ook wanneer uw aantal rode bloedcellen daalt. Een uitgeputte ijzervoorraad of een lichte bloedarmoede verhoogt hem dus zonder ontsteking. Bij intensief trainende mannen komt dat vaker voor dan verwacht.

De test blijft nuttig waar de CRP tekortschiet. Bij polymyalgia rheumatica en arteriitis temporalis is de bezinking de sterkere van de twee. Bij lupus blijft de CRP tijdens een opvlamming soms normaal.

Geen van beide waarden wijst een oorzaak aan. Uw klachten en het oordeel van uw arts bepalen wat de uitslag betekent.

Deze bepaling hoort bij klachten met een lange looptijd. Onverklaarde koorts, aanhoudende gewrichtspijn en ochtendstijfheid zijn de gebruikelijke aanleidingen.

Vraag hem niet aan om een zware trainingsperiode te beoordelen. Daarvoor beweegt hij te traag, en de CRP geeft dan een bruikbaarder beeld.

Laat uw hemoglobine en uw ferritine standaard meelopen. Zonder die twee kunt u een verhoogde uitslag niet scheiden van een tekort. Dat onderscheid bepaalt wat u ermee doet.

De preanalytische kant telt mee. Het buisje moet rechtop staan, op kamertemperatuur, en binnen enkele uren verwerkt worden. Een scheef geplaatst buisje geeft een vals verhoogde uitslag.

Een hercontrole binnen een week levert weinig op. Plan een tweede bepaling pas na enkele weken, passend bij het tempo van deze marker.